Antik tiyatrolarda toplumsal sınıf ayrımının belirgin bir şekilde ortaya konması, bu mekanların sosyal yapıyı yansıtma biçiminde önemli bir rol oynamıştır. Oturum düzenleri, seyircilerin sosyal statülerini ve sınıfsal konumlarını açığa çıkaran bir ayna işlevi görmüştür. Herkesin tiyatroya katılabilmesi için bazı önlemler alınırken, elit kesim için özel yerler ve ayrıcalıklar da tanınmıştır.

Antik tiyatrolarda toplumsal sınıf ayrımı, oturma düzeniyle yansıtılırdı.

• Yunan tiyatroları:
  • Yarı dairesel oturma düzeninde, orchestra hizasında krallar için özel bir oturma düzeni bulunurdu.
  • Seyirciler, yoksul halkın da kültürel etkinliklere katılabilmesi için fonlar oluşturularak asgari ücret düzeyinde bir giriş ücretiyle kabul edilirdi.
• Roma tiyatroları:
  • Koilon ile skene arasında daha belirgin bir ayrım oluşmuş, sahne binası çok katlı cephe düzenlemeleriyle anıtsal bir görünüm kazanmıştır.
  • Seyircilerin konforunu artırmak üzere giriş-çıkış koridorları (vomitorium), gölgelik sistemleri (velarium) ve yer yer sabit oturma düzenleri gibi yapısal detaylar geliştirilmiştir.

Ayrıca, Roma döneminde tiyatrolar, siyasi güç sahiplerinin halkla kurduğu ilişkinin bir parçası olmuş; oyunlar ve gösteriler, kamuoyu oluşturma ve sosyal bütünleşme süreçlerinde araçsallaştırılmıştır.