Akıtma, köklü bir geçmişe sahip olan ve özellikle Anadolu mutfağında önemli bir yer tutan bir yemektir. Bu lezzetli hamur işi, tarih boyunca çeşitli kültürlerin etkisiyle farklı varyasyonlar kazanarak günümüze kadar gelmiştir. Hem kahvaltılarda hem de atıştırmalık olarak tercih edilen akıtma, malzemelerinin basitliği ile evlerde sıkça yapılan bir yiyecek olmayı başarmıştır. Farklı bölgelerde farklı isimler ve tariflerle anılsa da, akıtmanın özündeki geleneksel pişirme yöntemleri ve tatlar, onu her daim popüler kılmaktadır.

Akıtmanın tarihi, eski Roma'ya kadar uzanmaktadır. Akıtmanın ilk örneklerinin tariflerine, gurmelerin atası olarak bilinen Apicius'un eserlerinde, biraz un, süt ve su ile çırpılarak hazırlanmış hamurdan yapılan, karabiber ve balla tatlandırılan krepler olarak rastlanmaktadır. Akıtmanın Anadolu'daki tarihi ise Trakya mutfağına dayanmaktadır. Akıtma, temelde un, süt, su ve yumurtanın sıvı bir hamur haline getirilip kızgın sacda veya tavada pişirilmesiyle hazırlanır. Modern mutfaklarda krep olarak adlandırılsa da, akıtma bu toprakların geleneksel kahvaltı kültürünün özünü yansıtır. Akıtmanın, Trakya dışında, farklı bölgelerde de farklı isimlerle ve varyasyonlarla bilindiği bilinmektedir. Örneğin, Karadeniz mutfağında mısır unu ile yapılan versiyonları bulunurken, Doğu Anadolu'da bazı tariflere sıvı yağ yerine eritilmiş kuyruk yağı veya tereyağı sürülerek yemeğin doyuruculuğu artırılır.