1912 yılında inşa edilen evler, dönemin mimari anlayışını ve estetik tercihlerini yansıtan önemli yapılar arasında yer almaktadır. Bu evler, farklı yapı tarzları ve malzeme kullanımları ile dikkat çekerken, dönemin sosyal ve kültürel etkilerini de yansıtmaktadır. Ahşap, taş ve betonarme gibi çeşitli malzemelerin bir arada kullanıldığı bu yapılar, mimarlık tarihinde önemli bir yer tutmaktadır. Her bir ev, o dönemin tasarım anlayışını ve yaşam tarzını gözler önüne sererken, mimari estetiğiyle de dikkat çekmektedir.

1912 yılında inşa edilen evlerin mimari özellikleri, dönemin yapı tarzına göre değişiklik göstermektedir. Bazı örnekler:

• Rıza Derviş Villası: Modernist bir tasarıma sahiptir. Sıvasız betonarme taşıyıcılar, bakır örtülü eğimli çatı, geniş çatı konsolları ve yatay çizgiler dikkat çeker.
• Şehzade Burhanettin Efendi (Erbilgin) Yalısı: Neo Barok eğilimli, ahşap karkas bir yapıdır. İkinci katların cumbaları taştan çıkıntılı kanatlar üzerine oturtulmuştur ve her katta ahşap dikmeli balkonlar bulunmaktadır.

Genel özellikler:

• Osmanlı evleri: Genellikle iki veya üç katlıdır ve ahşap malzemeden yapılmıştır. Dış cepheleri sıvalı olup, kiremit çatı ile örtülmüştür. Üst katlar sokağa doğru çıkıntılıdır ve bu çıkıntılar süslemelerle bezenmiştir.

Bu dönemde inşa edilen evlerde, Selçuklu ve Osmanlı yapı öğeleri ile geleneksel Türk evine özgü yerel elemanlar da kullanılmıştır.